Zomercolumn #2

Vandaag de dag vergeten wij allen te leven. Het leven zoals het ooit geleefd werd. Wij, mensen der snelle wereld, zijn het spoor wat dat betreft een beetje bijster. Carrière maken en een huis kopen zijn tegenwoordig de dingen die je gedaan moet hebben in je leven. Wij mensen zijn niets anders dan mieren, ieder heeft zijn taak, opgelegd door zijn/haar meerdere. Omdat de maatschappij dat verlangt, zeg maar.

Misschien is het een romantische gedachte om te zeggen dat je als mens het pure bestaan moet waarderen en ervan moet genieten. Immers moeten rekeningen betaald worden. Okay, zeg ik dan. Maar kun je je voorstellen dat kinderen in Afrika spelen met een bal gemaakt van elastiek en daarmee de grootste plezier beleven? Wij zo materialistisch in het westen en zij die niet eens weten wat het woord ‘materialistisch’ betekend.

Wie zou er niet willen leven zonder internet, tv, mobieltjes, prestaties en een (te) dure koopwoning? Want er zijn werkelijk nog plekken op de wereld waar ze zonder deze luxe kunnen leven en het dus ook niet missen. Natuurlijk ga ik er niet van uit dat je die plekken zult vinden, want als wij op vakantie gaan dan moeten wij naar Frankrijk, Spanje of Turkije. Verder komen we niet en dat is toch eigenlijk zonde.

Het begint eigenlijk al wanneer je als kind opgroeit. Dan wordt je al opgelegd wat wel en wat niet mag en sterker nog, er worden keuzes voor jou gemaakt. Zelf wilde ik vroeger timmerman of militair worden en ik geloof dat er velen met mij soortgelijke (naïeve)  ideeën hadden. Echter zijn er weinig volwassen personen die doen wat ze willen doen, want met een baan als timmerman kom je niet echt goed voor de dag op een feestje. Vandaar dat het HEAO-gebouw het grootste gebouw is van alle andere gebouwen. Vooral niet gek doen of je dromen najagen, maar liever save, gemakkelijk en baangarant.

Bekijken we het leven in een ander perspectief dan kun je respectievelijk zeggen dat je tot je 25^ste  wordt opgeleid tot belastingbetaler, vervolgens sta je dan tot je 65^ste belasting af te dragen en mag je na die tijd genieten van de jaren die je dan nog te leven hebt. Als of je dan nog kunt genieten! Na je 65^ste kun je nog geen trap op zonder een pauze te nemen. En toch klaagt er niemand en dat vind ik, op z’n zachtst gezegd, raar.

Ik ben dan pas 26 jaar, maar ik vraag mijzelf vaak af of ik gelukkig ben en of ik niet geleefd wordt. Ik kan die filerijders dan ook echt niet begrijpen. Ik stel me hun leven voor als een constante saaie belevenis van het leven en ik heb medelijden met hen wanneer zij de zoveelste promotie hebben behaald of op zondag naar opa en oma gaan voor koffie en een koekje.

Misschien is de opwarming van de aarde voor ons in het ‘rijke’ westen wel een positieve ontwikkeling. Dan krijgen we spijt dat we de noordpool nooit gezien hadden en dat we het waarom aan onze kinderen moeten uitleggen, zullen de overstromingen onze arrogantie wegspoelen en dat we door de warmte misschien een rustiger leven zullen gaan leiden. 

Zo, dan ga ik nu weer over tot de orde van dag. Het online afslachten van wereldgenoten die het zich ook konden permitteren om een spelcomputer van 600Euro aan te schaffen…

Groet